W październiku 2007r. ks. Damian wraz ze współbraćmi i mała grupką młodzieży rozpoczął nowy cykl czuwań - Pociąg do Nieba. Przyzwyczajony do zeszłorocznych czuwań nocnych skierowanych do osób wierzących, trudno mi było się przełamać. Rozpoczął się mój pierwszy kontakt z ewangelizacją. Już sama świadomość, że akcja jest nastawiona na młodzież nie wierzącą, budziła we mnie lęk, niepokój. Do tej pory młodzież przychodziła do nas, a tutaj jest odwrotnie! Trzeba wyjść na ulicę i zaprosić, zagadnąć, dać w pewien sposób "bilet do nawrócenia się". Po przygotowaniach artystycznych (plakatu, ulotek, przedstawienia) i śpiewu nadszedł czas aby wyjść na ulicę.
Dobraliśmy się po dwie osoby. Do głównej alei Najświętszej Maryi Panny szliśmy całą grupą. Tam podzieliliśmy się gdzie, kto ma iść. Na szczęście pierwszy, razem szedłem już z doświadczonym ewangelizatorem - ks. dk. Damianem. Była to sobota ok. godz. 20.00. Rzadko chodziłem o takiej porze; nigdy nie zwracałem większej uwagi na przechodniów. Tu mi się oczy otwarły. Jak widząc niejednego chłopaka czy dziewczynę miałem wrażenie, że jest już po zabawie - byli najczęściej pijani, naćpani... Nie trzeba było szukać - wystarczyło otworzyć oczy. Współbrat próbował czasami kogoś zaczepić - wręczyć ulotkę, zaprosić. Ja w tym czasie modliłem się za tą osobę. Były różne reakcje... najczęściej spotykaliśmy się z odrzuceniem. Niektórzy wcale nie chcieli nas słuchać - od razu mówili NIE. Rodziło się pytanie: Jak do nich dotrzeć? Jak pokazać im Prawdę? Te i wiele innych pytań pozostawało do przemyślenia...

Wielkie rzeczy działy się w minioną sobotę w Częstochowie. Nasze comiesięczne spotkanie było szczególne ze względu na jego uczestników. Pociąg do nieba to inicjatywa ewangelizacyjna skierowana przede wszystkim do ludzi młodych, którzy ciągle jeszcze szukają swojej życiowej drogi. Tym razem w naszym spotkaniu wzięli udział nieco starsi od nas animatorzy WKC, którzy w tym czasie odbywali swoje dni skupienia w Domu Św. Kaspra.